Pierwsza wzmianka o dzielnicy żydowskiej w Płocku (w języku jidysz - Plotzk) pochodzi z 1237 roku. Dzielnica zajmowała czę¶ć starego miasta przy murach miejskich, na północny wschód od rynku i była jedn± z najstarszych w Polsce. Tuż przed wojn± mieszkało w Płocku około dziesięciu tysięcy Żydów, którzy stanowili jedn± trzeci± wszystkich mieszkańców. W Płocku wychodził miesięcznik "Dos Plotsker Wort" i tworzyli tu między innymi pisarze Szalom Asz i Jakir Warszawski, malarze Natan Karen i Max Eljowicz.

W Płocku znajdowały się dwa cmentarze żydowskie. W 1568 roku zakupiono plac pod cmentarz, który usytuowany jest przy obecnej ulicy 3 Maja, tuż przy Liceum im Władysława Jagiełły. Najprawdopodobniej pochówki odbywały się na nim od 1570 roku. Natomiast nowy cmentarz założono w 1845 roku przy ul. Sportowej.

Od paĽdziernika 1939 roku, kiedy władzę w Płocku przejęły niemieckie organy administracji cywilnej, zaczęły się prze¶ladowania ludno¶ci żydowskiej, a miejsca żydowskiego kultu religijnego zostały zbezczeszczone lub zniszczone. Podczas likwidacji cmentarza przy ul. 3 Maja, grupa Żydów odkopała grób rabi Zysze Plockera, zmarłego przed 103 laty. Szcz±tki rabina owinięto tałesem i wraz ze sprofanowanymi rodałami pochowano na nowym cmentarzu. Do końcowego zatarcia ¶ladów po starym cmentarzu przyczyniły się władze po wojnie, przeznaczaj±c ten teren pod zabudowę. Obecnie znajduje się tu internat liceum. Jedyn± pozostało¶ci± po starym cmentarzu jest mur, który zachował się przy przej¶ciu dla pieszych od ulicy 3 Maja do ulicy Padlewskiego. Prawie całkowicie zniszczono również nowy cmentarz, położony przy ul. Sportowej. Porozbijane macewy z obu cmentarzy przeznaczono na brukowanie chodników oraz do budowy schodów prowadz±cych ze Wzgórza Dominikańskiego nad Wisłę.

Na cmentarzu znajduje się też pomnik, upamiętniaj±cy zamordowanych Żydów płockich, wykonany według projektu artysty plastyka Lucjana Kota z Bytomia.